Η νέα γονεϊκή ενοχή δεν έρχεται πάντα με φωνές ή μεγάλα λάθη. Μερικές φορές φοράει την ποδιά της καλής οργάνωσης και σου ψιθυρίζει πως πρέπει να έχεις πάντα υπομονή, να μαγειρεύεις σωστά, να ακούς χωρίς να κουράζεσαι και να βρίσκεις την τέλεια απάντηση σε κάθε απορία. Κάπως έτσι το «νοιάζομαι» μετατρέπεται σε «πρέπει να τα κάνω όλα σωστά». Μόνο που η γονεϊκότητα δεν είναι εξέταση με άριστα, ούτε χρειάζεται να αποδεικνύεις καθημερινά ότι είσαι αρκετή. Χρειάζεται να είσαι παρούσα όσο μπορείς, να παρατηρείς τι χρειάζεται η οικογένειά σου και να θυμάσαι πως κι εσύ είσαι άνθρωπος, με όρια, κούραση και μέρες που το τοστ γίνεται δείπνο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πώς γεννιέται η απαίτηση για το τέλειο
Η πίεση συχνά ξεκινά από την αγάπη σου, αλλά φουντώνει όταν τη συγκρίνεις με αμέτρητες συμβουλές και προσεγμένες οικογενειακές εικόνες. Βλέπεις ένα παιδί να τρώει λαχανικά με χαμόγελο και αναρωτιέσαι τι κάνεις λάθος με το δικό σου μπρόκολο. Όμως δεν βλέπεις όλη την ιστορία, μόνο ένα στιγμιότυπο. Παράλληλα, μπορεί να κουβαλάς την ιδέα πως μια καλή μητέρα προβλέπει κάθε δυσκολία και την αποτρέπει. Αυτή η προσδοκία σε βάζει σε διαρκή επιφυλακή και σε κάνει να αντιμετωπίζεις κάθε γκρίνια, βαρεμάρα ή διαφωνία σαν δικό σου φταίξιμο. Δεν χρειάζεται να βρεις ποιος φταίει για να χαλαρώσεις. Αρκεί να αναγνωρίσεις πότε η φροντίδα έχει γίνει αδιάκοπος έλεγχος.
Χαμήλωσε τον πήχη με συγκεκριμένες επιλογές
Το να κατεβάσεις τον πήχη δεν σημαίνει ότι αδιαφορείς. Σημαίνει ότι ξεχωρίζεις το ουσιαστικό από το ιδανικό. Διάλεξε δύο ή τρία πράγματα που έχουν πραγματική αξία για την οικογένειά σου, όπως λίγος χρόνος μαζί, βασική συνέπεια στους κανόνες και μια συζήτηση πριν τον ύπνο. Τα υπόλοιπα μπορούν να γίνουν πιο απλά. Δεν χρειάζεται να μαγειρεύεις κάτι διαφορετικό κάθε μέρα, το σπίτι δεν χρειάζεται να είναι έτοιμο για φωτογράφιση και ένα απόγευμα με οθόνη δεν ακυρώνει τις υπόλοιπες επιλογές σου. Ρώτα τον εαυτό σου: «Τι χρειάζεται πραγματικά σήμερα;» και «Τι μπορώ να αφήσω για αύριο;». Έτσι, δεν εγκαταλείπεις τις αξίες σου, απλώς σταματάς να τις μετράς με βάση μια αδύνατη λίστα.
Η σύνδεση μετρά περισσότερο από την αλάνθαστη στάση
Θα υπάρξουν στιγμές που θα μιλήσεις απότομα ή θα βιαστείς να δώσεις λύση πριν ακούσεις. Αυτό δεν ορίζει ολόκληρη τη σχέση σου με το παιδί σου. Μπορείς να επιστρέψεις στη στιγμή, να αναγνωρίσεις τι έγινε και να πεις «ήμουν κουρασμένη και σου μίλησα απότομα, συγγνώμη». Η επανόρθωση δείχνει ότι οι άνθρωποι κάνουν λάθη και μπορούν να αναλαμβάνουν την ευθύνη τους, χωρίς να χάνουν την αγάπη ή τον σεβασμό. Το ίδιο ισχύει όταν αλλάζεις γνώμη ή ζητάς λίγο χρόνο για να ηρεμήσεις. Δεν χρειάζεται να έχεις πάντα την τέλεια φράση έτοιμη. Χρειάζεται να δείχνεις ότι επιστρέφεις, ακούς και προσπαθείς ξανά. Αυτή η σταθερή σύνδεση είναι πιο χρήσιμη από την εικόνα του αλάνθαστου γονιού.
Όταν νιώσεις την ενοχή να ανεβαίνει, μην την αντιμετωπίσεις αμέσως σαν απόδειξη ότι απέτυχες. Δες την σαν ένα σήμα που αξίζει να ακούσεις με ψυχραιμία: μήπως χρειάζεται να επανορθώσεις, μήπως έχεις εξαντληθεί ή μήπως ζητάς από τον εαυτό σου περισσότερα από όσα θα ζητούσες από μια φίλη σου; Μπορείς να διορθώσεις ό,τι χρειάζεται, χωρίς να τιμωρείς τον εαυτό σου για κάθε ατέλεια. Τα παιδιά δεν χρειάζονται έναν γονιό που λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο πρόγραμμα. Χρειάζονται έναν άνθρωπο που τα αγαπά, βάζει όρια, κάνει λάθη και ξαναπιάνει το νήμα. Κι εσύ δικαιούσαι να χαρείς την οικογένειά σου χωρίς να περνάς κάθε βράδυ από έλεγχο αξιολόγησης.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ