Το παιδί κουράστηκε από τη ρουτίνα των διακοπών – Τα σημάδια που αποδεικνύουν πως χρειάζεται λίγη σταθερότητα

Οι διακοπές μοιάζουν στο μυαλό σου με την απόλυτη παιδική ευτυχία, αργά ξυπνήματα, παγωτά, βουτιές και κανένα πρόγραμμα. Μόνο που ακόμη και η ανεμελιά, όταν κρατά πολύ και αλλάζει μορφή κάθε μέρα, μπορεί να κουράσει ένα παιδί. Άλλο σπίτι, διαφορετικές ώρες ύπνου, συνεχείς έξοδοι, συγγενείς, φίλοι και μικρές μετακινήσεις δημιουργούν περισσότερη ένταση από όση φαίνεται. Το παιδί δεν θα σου πει απαραίτητα «μου λείπει η σταθερότητα». Πιθανότερο είναι να γκρινιάζει για ασήμαντες αφορμές, να μη συνεργάζεται ή να δηλώνει ότι βαριέται ενώ γύρω του συμβαίνουν τα πάντα. Πίσω από αυτή τη συμπεριφορά μπορεί να υπάρχει μια απλή ανάγκη, να ξέρει τι ακολουθεί.

Η γκρίνια μπορεί να είναι κούραση μεταμφιεσμένη

Όταν ένα παιδί κουράζεται από το ακανόνιστο πρόγραμμα των διακοπών, συνήθως δυσκολεύεται να ρυθμίσει τη συμπεριφορά του. Μπορεί να εκνευρίζεται επειδή του φόρεσες το λάθος μαγιό, να ξεσπά επειδή τελείωσε ο χυμός ή να αρνείται μια δραστηριότητα που χθες ζητούσε με ενθουσιασμό. Δεν προσπαθεί να σου χαλάσει τη διάθεση, ούτε απέκτησε ξαφνικά χαρακτήρα μικρού δικτάτορα. Οι πολλές αλλαγές, η ζέστη, ο λιγότερος ύπνος και η συνεχής διέγερση επιβαρύνουν το νευρικό του σύστημα. Παρατήρησε αν οι εντάσεις εμφανίζονται κυρίως αργά το απόγευμα ή έπειτα από γεμάτες ημέρες. Αν ναι, ίσως δεν χρειάζεται άλλη μία συναρπαστική εμπειρία, αλλά φαγητό σε γνώριμη ώρα, ησυχία και έναν καλό ύπνο.

Όταν αρνείται την έξοδο, ίσως ζητά χώρο

Είναι εύκολο να πιστέψεις ότι στις διακοπές πρέπει να αξιοποιήσεις κάθε ώρα, λες και το καλοκαίρι είναι πρόγραμμα επιβράβευσης και μαζεύεις πόντους με κάθε παραλία. Το παιδί, όμως, μπορεί να αρχίσει να αρνείται τις εξόδους, να ζητά να μείνει στο δωμάτιο ή να προτιμά το ίδιο παιχνίδι ξανά και ξανά. Αυτή η επιθυμία για επανάληψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι βαριέται ή ότι δεν εκτιμά όσα του προσφέρεις. Οι γνώριμες δραστηριότητες λειτουργούν καθησυχαστικά, επειδή δεν απαιτούν διαρκή προσαρμογή. Άφησε μία ημέρα πιο άδεια, χωρίς αυστηρό σχέδιο και πολλές κοινωνικές υποχρεώσεις. Το ελεύθερο παιχνίδι, λίγη ζωγραφική ή ένα ήσυχο πρωινό μπορούν να το βοηθήσουν να επανέλθει στον δικό του ρυθμό.

Η σταθερότητα δεν σημαίνει επιστροφή στη σχολική πειθαρχία

Δεν χρειάζεται να μετατρέψεις τις διακοπές σε στρατόπεδο με ωράριο και αναφορά παρουσιών. Αρκούν δύο ή τρία σταθερά σημεία μέσα στην ημέρα, μια σχετικά συγκεκριμένη ώρα φαγητού, μια ήρεμη διαδικασία πριν από τον ύπνο και μια μικρή ενημέρωση για το πρόγραμμα που ακολουθεί. Μπορείς το πρωί να του λες τι έχετε σχεδιάσει και να του προσφέρεις περιορισμένες επιλογές, για παράδειγμα αν προτιμά μπάνιο πριν ή μετά το μεσημεριανό. Έτσι αποκτά αίσθηση ελέγχου χωρίς να φορτώνεται αποφάσεις. Αν πλησιάζει η επιστροφή στο σχολείο, μετακίνησε σταδιακά την ώρα ύπνου και ξυπνήματος. Οι απότομες αλλαγές σπάνια ενθουσιάζουν το σώμα, ειδικά όταν έχει συνηθίσει να θεωρεί το βράδυ ατελείωτο.

Το παιδί χρειάζεται τις διακοπές, αλλά χρειάζεται και την αίσθηση ότι μέσα στην ελευθερία υπάρχει κάτι προβλέψιμο που μπορεί να εμπιστευτεί. Αν δεις έντονη γκρίνια, δυσκολία στον ύπνο, άρνηση για δραστηριότητες ή μια παράξενη προσκόλληση σε γνώριμες συνήθειες, μην προσπαθήσεις αμέσως να το διασκεδάσεις περισσότερο. Μερικές φορές η λύση δεν είναι ακόμη μία βόλτα, αλλά λιγότερα ερεθίσματα και περισσότερος χώρος. Κράτησε τις μικρές σταθερές που το ηρεμούν και άφησε ανάσες ανάμεσα στα σχέδια. Ένα ήσυχο απόγευμα δεν είναι χαμένη ημέρα διακοπών. Είναι ο χρόνος που χρειάζεται το παιδί για να επεξεργαστεί όσα έζησε και να ξαναβρεί την ισορροπία του, χωρίς να χρειαστεί καν να σου εξηγήσει τι του συμβαίνει.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock