Όταν η ντροπή στο σεξ φέρνει το τρίτο πρόσωπο στη σχέση – Ο ειδικός απαντά!

Συχνά τα ζευγάρια που φτάνουν στο γραφείο μου δεν έρχονται επειδή «κάτι φαινόταν εξαρχής λάθος», αλλά ακριβώς επειδή όλα έμοιαζαν ιδανικά. Έτσι συνέβη και σε αυτή την περίπτωση. Ένα ζευγάρι δεκαπέντε χρόνων, με δύο παιδιά, οικονομικά ευκατάστατο, κοινωνικά αποδεκτό και θαυμαστό από το περιβάλλον του, έρχεται αντιμέτωπο με μια αποκάλυψη που κλονίζει συθέμελα την εικόνα του «τέλειου γάμου». Η απιστία δεν εμφανίζεται εδώ ως αιτία, αλλά ως σύμπτωμα· ένα ρήγμα που φέρνει στην επιφάνεια όσα για χρόνια παρέμεναν ανείπωτα.

Δύο μήνες πριν, λοιπόν, ο άνδρας ανακαλύπτει στο κινητό της συζύγου του συνομιλίες με τον υπάλληλο που έχουν προσλάβει για την περιποίηση του κήπου τους. Τα μηνύματα είναι έντονα ερωτικά, αποκαλυπτικά, προκλητικά θα έλεγε κανείς. Βλέπει μπροστά του μια γυναίκα που δεν αναγνωρίζει: όχι τη σύζυγο και μητέρα των παιδιών του, αλλά μια άλλη εκδοχή της, γεμάτη ερωτισμό. Το σοκ του εντείνεται όταν σχηματίζει στο μυαλό του την εικόνα του τρίτου προσώπου: έναν άνδρα χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, νεότερο τόσο από εκείνον όσο και από τη σύζυγό του και, φυσικά, διαθέσιμο για όλα.

Μετά την αποκάλυψη, η γυναίκα δηλώνει μετανιωμένη. Υπόσχεται ότι δεν υπήρχαν συναισθήματα στην ολιγόμηνη εξωσυζυγική της σχέση, ότι ένιωθε πια λιγότερο γυναίκα δίπλα στον σύζυγό της, πως τη θεωρούσε δεδομένη και ότι την έβλεπε περισσότερο ως μητέρα παρά ως ερωτική σύντροφο. Ο ερωτισμός της, όπως λέει, είχε χαθεί μέσα στον γάμο και τον βρήκε σε αυτόν τον παράνομο δεσμό. Παρ’ όλα αυτά, δεν επιθυμούν να χωρίσουν· γι’ αυτό και βρίσκονται σήμερα εδώ.

Ο άνδρας, όμως, αδυνατεί να ξεπεράσει τις εικόνες που δημιουργήθηκαν στο μυαλό του. Δεν μπορεί να καταλάβει τι ήταν αυτό που της έδινε εκείνος ο άνδρας και δεν μπόρεσε να της δώσει ο ίδιος, μετά από δεκαπέντε χρόνια κοινής ζωής. Η σύγχυση, ο θυμός και ο πληγωμένος του ανδρισμός είναι έντονα παρόντα στη συνεδρία.

Κατά τη διάρκειά της κοινής μας συνάντησης, η γυναίκα αποκαλύπτει όλη την αλήθεια με μια απλή, αλλά καθοριστική φράση: «Ντρεπόμουν. Δεν μπορούσα να ζητήσω από εσένα το σεξ που ζητούσα από εκείνον. Φοβόμουν ότι θα πέσω στα μάτια σου και ότι θα πέσεις κι εσύ στα δικά μου αν πραγματοποιούσαμε τις φαντασιώσεις μου».

Αναγνωρίζει το λάθος της, αλλά ταυτόχρονα εκφράζει τη ντροπή της. Ο άνδρας μοιάζει σοκαρισμένος. Σαν να μην είχε ποτέ σκεφτεί ότι η γυναίκα του, όπως και ο ίδιος, έτσι και εκείνη έχει φαντασιώσεις, επιθυμίες και ανάγκες. Μέσα από τη πορεία της συνεδρίας αναδεικνύεται ξανά ένα διαχρονικό ζήτημα: η ντροπή στη σεξουαλικότητα των ζευγαριών. Άνθρωποι που είναι μαζί χρόνια, που μοιράζονται οικογένεια και καθημερινότητα, εξακολουθούν να ντρέπονται να μιλήσουν ανοιχτά για τις φαντασιώσεις και τις σκέψεις τους.

Το τρίτο πρόσωπο ως φορέας ανείπωτων επιθυμιών 

Όταν όμως η ντροπή παίρνει αυτόν τον ρόλο, αργά ή γρήγορα εμφανίζεται ένα τρίτο πρόσωπο, που λειτουργεί ως φορέας αυτών των ανείπωτων επιθυμιών και της σεξουαλικής εκτόνωσης. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι σαφές: τι είναι προτιμότερο για ένα ζευγάρι; Να μοιραστεί με τον μακροχρόνιο σύντροφό του τις ανάγκες και τις επιθυμίες του ή να βάλει έναν τρίτο ως υποκατάστατο για την εκπλήρωσή τους; Και για να απαντήσω στον φόβο που εκφράστηκε μέσα στη συνεδρία: κανένας δεν «πέφτει στα μάτια» κανενός όταν οι επιθυμίες και οι φαντασιώσεις εκφράζονται με ειλικρίνεια, παραμένουν μέσα στη δυάδα και διαφοροποιούνται ξεκάθαρα από τους υπόλοιπους ρόλους που ένας σύζυγος ή μια σύζυγος έχει μέσα στην οικογενειακή εστία.

Αντίθετα, η σιωπή είναι αυτή που συχνά απομακρύνει και ανοίγει τον δρόμο σε ρήγματα που δύσκολα επουλώνονται. Εξάλλου, μη ξεχνάτε πως η ανάγκη να μην χάσω τον άνθρωπο που με πρόδωσε αλλά εξακολουθώ να τον θέλω στη ζωή μου απαντά στο ερώτημα «τον διώχνω ή τον κρατάω;». Φυσικά, αν τον θέλω, δεν θα τον χαρίσω στον άλλον που τον «έκλεψε» για λίγο και άθελά μου με τη δική μου απουσία…