Όταν το «μαζί για πάντα» σημαίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που έχεις στο μυαλό σου

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή σου που ξυπνάς και δεν έχει αλλάξει τίποτα γύρω σου, όμως μέσα σου όλα έχουν μετακινηθεί. Οι ρόλοι είναι οι ίδιοι, οι άνθρωποι οι ίδιοι, το σπίτι το ίδιο, αλλά εσύ δεν είσαι ακριβώς εκείνη που τα επέλεξε όλα αυτά. Και αντί να το δεις ως φυσική εξέλιξη, αρχίζεις να αναρωτιέσαι μήπως κάτι δεν πάει καλά με εσένα ή με τη σχέση σου. Έτσι μεγαλώσαμε, με την ιδέα ότι η αγάπη, αν είναι σωστή, μένει ίδια, αμετάβλητη, σχεδόν παγωμένη στον χρόνο. Όμως η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι ανάγκες μετακινούνται, οι προτεραιότητες αναθεωρούνται. Αν δεν δώσεις χώρο σε αυτή τη μεταμόρφωση, θα προσπαθείς μια ζωή να χωρέσεις σε μια εκδοχή σου που έχει ήδη αποχωρήσει.

Η ταυτότητά σου δεν είναι στατική

Σου έχουν μάθει να πιστεύεις ότι είσαι κάτι συγκεκριμένο, μια ταμπέλα, ένας ρόλος, μια ιδιότητα. Σύντροφος, μητέρα, επαγγελματίας, η δυνατή, η υπεύθυνη, εκείνη που κρατά τα πάντα όρθια. Όμως η ταυτότητά σου δεν είναι πέτρα, είναι ποτάμι. Ρέει, αλλάζει κατεύθυνση, βαθαίνει. Όταν στα σαράντα ή στα πενήντα νιώθεις ότι δεν σε γεμίζουν πια τα ίδια πράγματα, δεν σημαίνει ότι κορόιδευες τον εαυτό σου παλιά. Σημαίνει ότι εξελίχθηκες. Η ψυχολογία μιλά για αναπτυξιακές φάσεις της ενήλικης ζωής, για φυσικά περάσματα όπου επαναπροσδιορίζεις το νόημα, την επιθυμία, τον σκοπό. Αντί να κατηγορείς τον εαυτό σου ότι δεν αντλεί την ίδια χαρά από τους ίδιους ρόλους, δοκίμασε να αναρωτηθείς τι σε θρέφει τώρα. Η εσωτερική αλλαγή δεν είναι αποτυχία, είναι ένδειξη ότι παραμένεις ζωντανή.

Η σχέση χρειάζεται να μεγαλώνει μαζί σου

Αν εσύ αλλάζεις, η σχέση σου δεν μπορεί να μένει ακίνητη. Κι όμως, έχουμε συνδέσει την επιτυχία μιας σχέσης με τη διάρκειά της και μόνο. Λες σαράντα χρόνια μαζί και χειροκροτάμε. Η διάρκεια είναι σημαντική, αλλά δεν είναι ο μοναδικός δείκτης υγείας. Μια μακροχρόνια σχέση που δεν εξελίσσεται γίνεται σταδιακά ένα κουτί πολύ στενό για δύο ανθρώπους που μεγαλώνουν. Όταν αρχίζεις να θέλεις περισσότερο χρόνο μόνη σου, διαφορετικές συζητήσεις, νέες εμπειρίες, δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς. Σημαίνει ότι διεκδικείς αυθεντικότητα. Η πραγματική δέσμευση δεν είναι να μένεις ίδια για να μην ταράξεις τα νερά, είναι να λες με ειλικρίνεια ποια είσαι τώρα και να αφήνεις και τον άλλον να κάνει το ίδιο. Μια σχέση που αναπροσαρμόζεται έχει πιθανότητες να παραμείνει ζωντανή.

Το «για πάντα» δεν μετριέται μόνο σε χρόνια

Έχουμε ρομαντικοποιήσει το για πάντα σαν να είναι μαθηματικός τύπος. Αν τελειώσει, άρα απέτυχε. Αν αλλάξει μορφή, άρα κάτι χάλασε. Όμως υπάρχουν σχέσεις που ολοκληρώνουν τον κύκλο τους και σε πηγαίνουν παρακάτω πιο ώριμη, πιο καθαρή, πιο συνειδητή. Και υπάρχουν σχέσεις που μεταμορφώνονται πολλές φορές μέσα στα ίδια πρόσωπα. Το ζητούμενο δεν είναι να κρατήσεις μια υπόσχεση παλιάς εκδοχής σου, αλλά να δεις αν η σχέση που έχεις σήμερα ταιριάζει με την εκδοχή που γίνεσαι. Αυτό απαιτεί θάρρος, ειλικρίνεια και την ικανότητα να αντέχεις την αβεβαιότητα. Το νευρικό σου σύστημα αγαπά το γνώριμο, ακόμη κι αν δεν σε κάνει ευτυχισμένη. Η συνειδητή επιλογή, όμως, θέλει να αντέξεις το άγνωστο.

Αν θέλεις μια αυθεντική σχέση, χρειάζεται να την φέρεις στην πραγματικότητα, όχι στην ιδέα που είχες στα είκοσι πέντε. Να κοιτάξεις κατάματα ποια είσαι τώρα, τι ζητάς, τι δεν αντέχεις πια. Μερικές σχέσεις θα αντέξουν αυτή τη συζήτηση και θα γίνουν βαθύτερες, άλλες θα αποκαλύψουν ότι στηρίζονταν σε μια εκδοχή σου που δεν υπάρχει. Καμία από τις δύο εκβάσεις δεν σε καθορίζει ως επιτυχημένη ή αποτυχημένη. Σε καθορίζει η ειλικρίνειά σου απέναντι στον εαυτό σου. Το μαζί για πάντα ίσως τελικά να σημαίνει μαζί όσο εξελισσόμαστε, όσο επιλέγουμε συνειδητά ο ένας τον άλλον, όχι επειδή το υποσχεθήκαμε κάποτε, αλλά επειδή το θέλουμε σήμερα. Και αυτό είναι πολύ πιο ώριμο από κάθε ρομαντική φαντασίωση.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock