Situationships: Τελικά είμαστε ή δεν είμαστε μαζί;  

«Είμαστε ή δεν είμαστε μαζί; Επικοινωνούμε, βρισκόμαστε, έχουμε σεξουαλικές επαφές, νιώθουμε όμορφα όταν συναντιόμαστε, υπάρχει ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλον αλλά… είμαστε ή όχι μαζί;»

Πράγματι, μερικές φορές φαίνεται σα να υπάρχει σχέση χωρίς όμως να έχει ομολογηθεί ή να έχει συμφωνηθεί και από τους δύο, σα να μην υπάρχει και δέσμευση ή έστω ένα σαφές πλαίσιο για τη μορφή της σχέσης μας.

Ναι, μιλάμε για το λεγόμενο situationship, μια μορφή σχέσης που δεν έχει ξεκάθαρο χώρο αλλά βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη φιλία, το φλερτ, τη σεξουαλική σχέση και τη συντροφικότητα.

Και όμως, το situationship δεν είναι απαραίτητα κάτι προβληματικό

Δεν είναι προβληματικό όταν πρόκειται για συνειδητή επιλογή, όπου ένας άνθρωπος θέλει να γνωρίσει έναν άλλον αλλά χωρίς πίεση, να έχει τον χρόνο και τον χώρο να αξιολογήσει αν θέλει κάτι βαθύτερο από αυτή τη γνωριμία ή αν νιώθει έτοιμος να δεσμευτεί. Και δεν υπάρχει πρόβλημα όταν όλο αυτό εκφράζεται και ομολογείται στον άλλον με ειλικρίνεια, όπου και οι δύο αποφασίζουν αν θέλουν τελικά να βρεθούν σε αυτή τη μορφή σχέσης.

Το πρόβλημα ξεκινάει όταν δεν υπάρχει ειλικρίνεια αλλά ασάφεια, όταν δεν πρόκειται για κοινή επιλογή, όταν ο ένας πιστεύει ότι υπάρχει η παραδοσιακή μορφή σχέσης και αρχίζει να επενδύει συναισθηματικά, όταν δημιουργούνται προσδοκίες αλλά μονόπλευρα ενώ ο άλλος παραμένει ασαφής ή αποστασιοποιημένος. Και σα να νιώθει ότι «κάτι δεν πάει καλά» αλλά ταυτόχρονα φοβάται να ρωτήσει, μήπως απογοητευτεί σαν να μην έχει δικαίωμα να ξέρει.

Τι μας λέει η θεωρία δεσμού

Η θεωρία του δεσμού μας λέει ότι στον αγχώδη δεσμό η ασάφεια μπορεί να βιωθεί ως απειλή, συνεπώς το άτομο φοβάται την εγκατάλειψη, χρειάζεται επιβεβαίωση και προσπαθεί διαρκώς να «διαβάσει», να ερμηνεύσει κάθε σημάδι του άλλου ως ένδειξη ενδιαφέροντος ή απόστασης.

Αντίθετα, ένα άτομο με αποφευκτικό τύπο δεσμού συνήθως νιώθει πιο άνετα σε μια σχέση όπου δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαιτήσεις εφόσον με αυτό τον τρόπο αποφεύγει την ευαλωτότητα της δέσμευσης. Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε γιατί αυτού του τύπου οι σχέσεις είναι ιδιαίτερα φορτισμένες, καθώς για τον έναν είναι ένας χώρος αγωνίας και για τον άλλον, ένας τρόπος να παραμείνει κοντά χωρίς να δεσμευτεί.  

Οι νέοι άνθρωποι σήμερα σχετίζονται με διαφορετικούς τρόπους από ότι παλαιότερα. Οι εφαρμογές γνωριμιών και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει τον τρόπο που γνωριζόμαστε, φλερτάρουμε και επενδύουμε. Συχνά, πλανάται η αίσθηση ότι «μπορεί να υπάρχει και κάποιος άλλος διαθέσιμος».

Ασφαλώς και βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου πολλά από όσα γνωρίζαμε αλλάζουν και πολύ γρήγορα μάλιστα. Με κάποιο τρόπο χρειάζεται και εμείς να συμπορευτούμε με μία βασική αρχή όμως: να υπάρχει σεβασμός, συναίνεση, ειλικρίνεια και συναισθηματική ασφάλεια. Διαφορετικά πληγωνόμαστε με το να μένουμε σε μία σχέση γεμάτη ασάφεια, σε μία σχέση που …δεν ξέρουμε αν έχουμε σχέση…

Κείμενο: Μαρίνα Μόσχα. Φωτογραφίες: istock.