Πίσω στην κορυφή της σελίδας
22.02.2016 | 23:00

Μαίρη: “Νιώθω ότι πνίγομαι, ότι δεν μπορώ να ανασάνω, ότι βουλιάζω εδώ...”

Μαίρη: “Νιώθω ότι πνίγομαι, ότι δεν μπορώ να ανασάνω, ότι βουλιάζω εδώ...”
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;
Καλησπέρα.
Λένε πως η ευτυχία ξεκινάει από μέσα μας, από εμάς τους ίδιους, από την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό που έχουμε, τις αξίες μας, τις σκέψεις μας και δεν έχει καμία σχέση με τα υλικά αγαθά που κατέχουμε.

Ζω σε χωριό των 2.000 κατοίκων, είμαι άνεργη, μένω με την οικογένειά μου, είμαι κοντά στα 32, έχω δουλέψει σε αρκετές εργασίες και όσο μπορώ και οικονομικά κιόλας να μαθαίνω νέα πράγματα και έχω 3 καλές φίλες αλλά σε άλλη πόλη. Τώρα όμως έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο με αποτέλεσμα είτε να κάνω γυμναστική μόνη μου επειδή για γυμναστήριο ούτε λόγος, είτε να διαβάζω κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο, είτε διάφορα άρθρα εδώ στο ίντερνετ και κυρίως ψυχολογίας και αυτοβοήθειας, είτε να βγω κάποιον περίπατο στη φύση ή στην πόλη για δουλειές, είτε ακόμα και να φτιάχνω κάποιο παζλ που μου αρέσουν πολύ (αποκτάς και υπομονή λένε)... Να υπάρχουν δωρεάν κάποια πράγματα να κάνω, πάλι τίποτα... Ούτε και κάποιος εθελοντισμός.

Είναι φορές που είμαι ήρεμη, χαρούμενη, ευτυχισμένη και ευγνώμων για τη ζωή στη φύση και την ηρεμία - ησυχία που υπάρχει. Αλλά υπάρχουν και φορές που νιώθω ότι πνίγομαι, ότι δεν μπορώ να ανασάνω, ότι βουλιάζω εδώ. Ταυτόχρονα ψάχνω και για εργασία είτε στην πρωτεύουσα του νομού μου είτε ακόμα και για Αθήνα αλλά λίγο δύσκολα τα πράγματα... Είμαι όμως και μόνη μου, χωρίς συναίσθημα, χωρίς σεξ, χωρίς κάποια ανδρική αγκαλιά να χωθώ μέσα της και να ξέρω ότι θα πάνε όλα καλά... Ξέρω ότι κάποτε, αργά ή γρήγορα, θα το ζήσω και αυτό απλώς για την ώρα δεν υπάρχει κάποιος και δεν ξέρω πως θα βρω κάποιον (λόγω του ότι δεν έχω κοντά τις φίλες μου, δεν πηγαίνω για ποτό και σπάνια για καφέ με κάποιον γνωστό)... Γνωρίζω παλικάρια με διάφορους τρόπους αλλά ξεκαθαρίζει αμέσως το τοπίο για το αν θα το προσπαθήσουμε και οι δυο ή μόνο ο ένας και έτσι παίρνουμε χωριστούς δρόμους...

Λένε πως για να έρθει ο έρωτας πρέπει να το βγάλεις εντελώς από το μυαλό σου και να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν, αλλά ό,τι και να κάνω νιώθω μειονεκτικά λόγω ανεργίας, αγνώμων για τη ζωή που έχω και για εμένα την ίδια (ξεχνώντας ότι είμαι υγιής, αρτιμελής, νέα, όμορφη, έξυπνη και πολλά άλλα). Μερικές φορές το μυαλό μου κολλάει στο παρελθόν και τις τότε γνωριμίες που είχα...

Υπάρχουν φορές που απογοητεύομαι ότι δεν θα βρω ποτέ τον άνθρωπό μου ή κάποια εργασία... Ψάχνω να βρω κάτι να κάνω ακόμα και μέσω ίντερνετ, να βγάζω και κάποια χρήματα αλλά τίποτα...

Τι ερωτήσεις να κάνω; Πώς θα βρω εργασία και άνδρα;;..... Ίσως αυτό που χρειάζομαι πρωτίστως και κατά βάθος είναι μια ενθάρρυνση και θετική σκέψη που λένε :-)

Ευχαριστώ.

Μαίρη

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ;

Το πρώτο φιλί, το πρώτο βλέμμα, η γνωριμία. Η αμηχανία, τα ευτράπελα, το συναίσθημα. Κεραυνοβόλος έρωτας, σχέση πάθους, σχέση λάθους, χωρισμός... Στείλε τη δική σου ξεχωριστή ερωτική ιστορία και δες την δημοσιευμένη.
ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Βαθμολόγησέ το
Εσύ τι λες; Πες τη γνώμη σου
Πες τη γνώμη σου

Πείτε μας...

Ρωτήστε μας, διορθώστε μας, εκμυστηρευτείτε μας, σχολιάστε μας. Σας προσκαλούμε να γίνετε μέλος της παρέας που
λέγεται ΤL!fe...

Top 10
close button

Κάντε Like: Tlife.gr στο Facebook