«Νίκος Ξυλούρης – Ο Αρχάγγελος της Κρήτης»: Μια αξέχαστη θεατρική εμπειρία στο Θέατρο Ήβη

Το βράδυ Του Σαββάτου (31/1/26) βρέθηκα στη μικρή, αλλά τόσο ζεστή σκηνή του θεάτρου ΗΒΗ, όπου παρουσιάζεται από τα Αθηναϊκά Θέατρα το έργο “Νίκος Ξυλούρης – Ο Αρχάγγελος της Κρήτης”. Από την αρχή η παράσταση με καθήλωσε, με τον γνώριμο κόμπο της συγκίνησης στο λαιμό να εμφανίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια.

Πρόκειται για ένα ζωντανό αφηγηματικό μουσικοθεατρικό έργο που ξεδιπλώνει τη ζωή και την πορεία του σπουδαίου Κρητικού τραγουδιστή και λυράρη Νίκου Ξυλούρη, μέσα από ιστορικά ντοκουμέντα, ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό και ζωντανή μουσική.

Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Νικορέστης Χανιωτάκης, ένας δημιουργός που καταφέρνει να ενώσει αρμονικά το ιστορικό υλικό με την δραματοποίηση, δημιουργώντας ένα έργο πλημμυρισμένο συναίσθημα και θεατρικά στιβαρό.

Στη σκηνή, η σπουδαία Άλκηστις Πρωτοψάλτη αναλαμβάνει τον ρόλο της αφηγήτριας — ως σύζυγος του Ξυλούρη — και με τη φωνή και την παρουσία της ταξιδεύει το κοινό από τα Ανώγεια της Κρήτης, όπου ξεκίνησαν όλα, έως τις μουσικές σκηνές της Αθήνας στη δεκαετία του ’70.

Το έργο δεν αποτελεί μια εξιδανικευμένη, εγκωμιαστική αφήγηση της ζωής του θρυλικού καλλιτέχνη. Παρουσιάζει και τον άνθρωπο Νίκο Ξυλούρη: έναν άνδρα που ερωτεύτηκε, λάτρεψε την οικογένεια του, πάλεψε με τους δαίμονες του, αντιστάθηκε στις αμφιβολίες και στις δυσκολίες της ζωής, ένιωσε τον πόνο του νόστου για την ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Ανώγεια της Κρήτης και λύγισε απέναντι στην άνιση μάχη, με την αρρώστια την κακιά – όπως αναφέρεται στο έργο- που τον οδήγησε στο θάνατο.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν όλες εξαιρετικές, με τον Αιμιλιανό Σταματάκη στον ρόλο του Ξυλούρη να ξεχωρίζει τόσο για την υποκριτική του παρουσία όσο και για τις φωνητικές του ικανότητες. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στον Μέμο Μπεγνή, ο οποίος ήταν πραγματική αποκάλυψη στον ρόλο του διευθυντή της Columbia. Με σκηνική άνεση, μέτρο και εντυπωσιακή φωνητική παρουσία, πρόσθεσε δυναμισμό και μουσικότητα στην παράσταση.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στη γλώσσα της παράστασης: οι πρωταγωνιστές μιλούν με το κρητικό ιδίωμα και ερμηνεύουν με πλήρη αφοσίωση παραδοσιακά κρητικά τραγούδια, μεταφέροντας τον θεατή στην καρδιά της Κρήτης και στην ψυχή ενός λαού που τραγουδά για ελευθερία, νοσταλγία και αγώνα.

Έργα όπως αυτό δεν περιορίζονται στο να ψυχαγωγούν· εκπαιδεύουν και εμπνέουν. Μέσα από αυτή την παράσταση, η νέα γενιά μπορεί να μάθει για τη ζωή και την τέχνη του Ξυλούρη και να τον αγαπήσει όχι μόνο μέσα από τα τραγούδια του αλλά και μέσα από τον πολύπλευρο, ανθρώπινο βίο του.

Αν δεν έχετε ακόμα δει αυτή την παράσταση, σας την προτείνω ανεπιφύλακτα — πρόκειται για μια εμπειρία που αφήνει το αποτύπωμα της βαθιά στην καρδιά.

Τατιάνα