Ένα weekend στην Κωνσταντινούπολη της ανατολίτικης μαγείας και των αντιθέσεων

Προσγειώθηκα στο νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης για πρώτη φορά και έμεινα άφωνη. Ακόμα κι αν έχεις δει στον κόσμο κτίρια-θαύματα, αυτό που αντικρίζεις μόλις βγαίνεις από το αεροπλάνο δύσκολα περιγράφεται με απλές λέξεις.

Είναι φαραωνικό, σχεδόν υπερβολικό για τα μέτρα μιας σύγχρονης μητρόπολης· μεγάλη κλίμακα, ψηλοτάβανα κτίρια, φως που μπαίνει από κάθε πλευρά και στέγες με διάτρητους θόλους που σου δημιουργούν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι όχι απλώς σε αεροδρόμιο, αλλά σε χώρο ευεξίας, πριν καν πατήσεις το πόδι σου στην Πόλη.

Αποτελεί ίσως την πρώτη μεγάλη εικόνα της σύγχρονης Τουρκίας για τον ταξιδιώτη — εντυπωσιακή, μεγαλειώδης, με όλη τη γοητεία και την υπερβολή που θα περίμενε κανείς από μια χώρα στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης. 

Το Istanbul Airport έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πολυπληθέστερους αεροπορικούς κόμβους στον κόσμο, εξυπηρετώντας πάνω από 80 εκατομμύρια επιβάτες το 2024 γεγονός που το αναδεικνύει στο δεύτερο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της Ευρώπης. 

Αλλά πίσω από αυτή την επίδειξη σχεδιασμού και λειτουργίας κρύβεται μια τεράστια οικονομική επένδυση που φτάνει τα 26 δις ευρώ.

Πρόκειται για ένα έργο που ξεπερνά απόλυτα τα δεδομένα ενός απλού αεροδρομίου. Είναι μια επένδυση στρατηγικής σημασίας με στόχο να κάνει την Κωνσταντινούπολη παγκόσμιο κόμβο μεταφορών. Όμως η υπερβολική αυτή φιλοδοξία αντιπαραβάλλεται έντονα με τις άλλες πλευρές της Τουρκίας που συνάντησα περπατώντας στην πόλη.

 

 

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tatiana Stefanidou (@tatistefanidou)

Η Τουρκία είναι δυο κόσμοι μαζί.

Οι Τούρκοι είναι ένας φιλόξενος λαός που δεν φείδεται συναισθημάτων. Από τα ξενοδοχεία μέχρι τα μικρά καφέ, νιώθεις μια ζεστασιά που σε κάνει να αισθάνεσαι ευπρόσδεκτος. Οι ξενοδοχειακές υποδομές στην Κωνσταντινούπολη είναι εξαιρετικά αναπτυγμένες, με μεγάλες πολυεθνικές να έχουν επενδύσει σε υψηλού επιπέδου μονάδες, που συναγωνίζονται τα καλύτερα διεθνή πρότυπα.

Κι όμως, μόλις βγεις από τα πολυτελή ξενοδοχεία και περπατήσεις στους δρόμους, η εικόνα αλλάζει. Η Κωνσταντινούπολη είναι γεμάτη αντιθέσεις:

Πολυτελή εμπορικά κέντρα και μπουτίκ συνυπάρχουν με παλιά, παραμελημένα κτίρια. Η καθαριότητα σε πολλές συνοικίες υπολείπεται των προσδοκιών για μια ευρωπαϊκή μητρόπολη. Δείχνει εγκαταλελειμμένη στην τύχη της, με το δήμαρχο της και όλο του το επιτελείο στη φυλακή.

Ενώ τα μεγάλα έργα ακτινοβολούν επιτυχία, η καθημερινότητα πολλών κατοίκων μοιάζει να είναι ένας συνεχής αγώνας επιβίωσης. Ο κατώτατος μισθός είναι περίπου στα 556 ευρώ το μήνα με τα περισσότερα είδη στο σούπερ μάρκετ να είναι ακριβότερα από την Ελλάδα, και τα ενοίκια απλησίαστα.

Και παρ’ όλα αυτά…

Η Κωνσταντινούπολη παραμένει μια πόλη που σου μένει αξέχαστη. Ο πολιτισμός, η ιστορία, η ενέργεια του τόπου και η θερμή φιλοξενία των ανθρώπων είναι στοιχεία που σε κερδίζουν ακαριαία. Ειδικά αν είσαι Έλληνας. Είναι αυτή η οικειότητα που νιώθεις. Στοιχεία της κουλτούρας του λαού, τα κοινά στοιχεία στην κουζίνα, το ιστορικό αποτύπωμα. Είναι μια πόλη όπου η Ανατολή συναντά τη Δύση με τρόπο μαγικό, αλλά και αντιφατικό.

Ίσως ακριβώς εκεί βρίσκεται η γοητεία της: σε αυτή την ίδια την αντίθεση, ως προορισμός που σε προσκαλεί να καταλάβεις όχι μόνο τις εικόνες, αλλά το βάθος τους.

Με αγάπη και έμπνευση από το σαγηνευτικό αεράκι του Βοσπόρου,

Τατιάνα