Τούκι Σμιθ: Πέθανε στα 74 της – Η καριέρα στη μόδα, η σχέση με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο και η μάχη με τη σκλήρυνση κατά πλάκας

Η Τούκι Σμιθ ήταν από τις γυναίκες που η παρουσία τους μοιάζει να ξεπερνά κάθε σύντομη περιγραφή. Τι να πρωτοπείς για εκείνη; Στις πασαρέλες, στις τηλεοπτικές οθόνες, ακόμη και στο εστιατόριο που άνοιξε στη Νέα Υόρκη, έφερνε την ίδια εξωστρέφεια, το ίδιο προσωπικό στιλ και μια ενέργεια που επανέρχεται σχεδόν σε κάθε δημοσιογραφικό πορτρέτο της.

Το μοντέλο και ηθοποιός πέθανε στις 4 Νοεμβρίου 2026, σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, σε ηλικία 74 ετών. Την είδηση ανακοίνωσαν στις 9 Νοεμβρίου τα δίδυμα παιδιά της, Airyn και Julian De Niro, γνωστοποιώντας ότι η μητέρα τους είχε δώσει μακρόχρονη μάχη με τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

View this post on Instagram

A post shared by Airyn De Niro (@airyphim)

Το όνομά της συνδέθηκε διεθνώς με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, με τον οποίο απέκτησε τα παιδιά της. Ωστόσο, η δική της διαδρομή είχε ξεκινήσει πολύ πριν από τη σχέση τους και περιλάμβανε συνεργασίες με σημαντικούς σχεδιαστές, εμφανίσεις σε περιοδικά και μια δεύτερη καριέρα στην υποκριτική.

Το κορίτσι από τη Φιλαδέλφεια και το παρατσούκλι που έγινε όνομα καριέρας

Η Ντόρις Σμιθ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια στις 25 Σεπτεμβρίου 1952. Το όνομα «Τούκι», με το οποίο θα γινόταν γνωστή, ήταν ένα δώρο από τη γιαγιά της: ένα παιδικό παρατσούκλι εμπνευσμένο από έναν δίσκο που αφηγούνταν την ιστορία ενός μικρού κόκκινου πυροσβεστικού οχήματος, γεμάτου ενέργεια.

Η λεπτομέρεια αυτή έμοιαζε να την ακολουθεί σε όλη της τη ζωή. Όταν εξηγούσε την προέλευση του ονόματός της, η ίδια αναγνώριζε τον εαυτό της σε εκείνη την αεικίνητη παιδική φιγούρα. Το «Τούκι» εξελίχθηκε σε επαγγελματική υπογραφή, διατηρώντας κάτι από την οικειότητα της οικογενειακής του προέλευσης.

Η σχέση της με τη μόδα πήρε συγκεκριμένη κατεύθυνση μέσα από τις σπουδές της στο Fashion Institute of Technology της Νέας Υόρκης. Το 1972 άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο, ανοίγοντας ένα κεφάλαιο που θα την έφερνε κοντά σε ορισμένα από τα πιο ενδιαφέροντα δημιουργικά ονόματα της εποχής.

Οι πασαρέλες, τα μεγάλα περιοδικά και μια παρουσία με χαρακτήρα

Στη διάρκεια της καριέρας της συνεργάστηκε με τους Hubert de Givenchy, Thierry Mugler, Issey Miyake και Patrick Kelly, ενώ συμμετείχε σε φωτογραφική καμπάνια του Yves Saint Laurent. Οι εικόνες της βρήκαν θέση στις σελίδες των Vogue, Ebony, Cosmopolitan, Redbook και Seventeen. Το 1978, τα Bloomingdale’s την ανέδειξαν μοντέλο της χρονιάς, επιβεβαιώνοντας τη θέση της στον χώρο.

Η παρουσία της συνδέθηκε επίσης με δημιουργούς της εικόνας όπως ο Jean-Paul Goude και ο Guy Bourdin. Το ενδιαφέρον που προκαλούσε δεν περιοριζόταν στα χαρακτηριστικά του προσώπου της ή στον τρόπο που φορούσε ένα ρούχο. Τα δημοσιογραφικά πορτρέτα της περιγράφουν μια γυναίκα εκφραστική, με χιούμορ, έντονη κοινωνικότητα και προσωπικότητα που παρέμενε αισθητή ακόμη και έξω από το φωτογραφικό κάδρο.

Αυτή ακριβώς την παρουσία επέλεξαν να αναδείξουν και τα παιδιά της στον αποχαιρετισμό τους. Αναφέρθηκαν στον τρόπο με τον οποίο η μητέρα τους συνέβαλε στο να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος για μαύρα μοντέλα και σχεδιαστές, εντάσσοντας την πορεία της σε μια ευρύτερη οικογενειακή προσφορά στην αμερικανική μόδα και κουλτούρα.

Ο αδελφός της, Γούιλι Σμιθ, και η απώλεια που τη σημάδεψε

Ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στη ζωή της ήταν ο αδελφός της, ο σχεδιαστής Γούλι Σμιθ. Η Τούκι εργάστηκε ως μοντέλο και για τις δικές του δημιουργίες, με τη μόδα να αποτελεί για τους δυο τους κοινό πεδίο έκφρασης.

Ο Γουίλι πέθανε το 1987, σε ηλικία 39 ετών, από επιπλοκές του AIDS. Η απώλειά του παρέμεινε ένα καθοριστικό γεγονός στη ζωή της. Στα χρόνια που ακολούθησαν, εκείνη συνέδεσε τη μνήμη του με την ενημέρωση για το AIDS, υποστηρίζοντας σχετικές πρωτοβουλίες. Το The New Yorker, σε πορτρέτο της το 1994, κατέγραφε τη δημιουργία ιδρύματος προς τιμήν του, με στόχο την ευαισθητοποίηση σε σχολεία και νοσοκομεία.

Η οικογενειακή αυτή ιστορία δίνει μια ακόμη διάσταση στη δημόσια εικόνα της: πίσω από τις φωτογραφίσεις και τις κοσμικές εμφανίσεις υπήρχε μια γυναίκα που είχε βιώσει την απώλεια και αναζητούσε τρόπους να μετατρέψει τη μνήμη σε προσφορά.

Από τη μόδα στο «Miami Vice» και στο «227»

Η υποκριτική αποτέλεσε το επόμενο επαγγελματικό της βήμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 εμφανίστηκε στο «Miami Vice», υποδυόμενη την Angie, βοηθό της τραγουδίστριας Caitlin Davies, την οποία ενσάρκωνε η Sheena Easton.

Η τηλεοπτική της αναγνωρισιμότητα ενισχύθηκε με το «227», την κωμική σειρά του NBC με πρωταγωνίστρια τη Marla Gibbs. Εκεί έπαιξε την Eva Rawley, μια καλλιτέχνιδα που εγκαθίσταται στην πολυκατοικία όπου εκτυλίσσεται η ιστορία. Η συμμετοχή της συνδέθηκε με τις τελευταίες σεζόν της σειράς, από το 1989 έως το 1990.

Ακολούθησαν κινηματογραφικές εμφανίσεις στα «Talkin’ Dirty After Dark» του 1991 και «I Like It Like That» του 1994, καθώς και στα «Joe’s Apartment» και «The Preacher’s Wife», που κυκλοφόρησαν το 1996. Η πορεία της στην οθόνη συμπλήρωσε την προηγούμενη καριέρα της, προσθέτοντας έναν διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας με το κοινό.

Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και η οικογένεια που δημιούργησαν

Η σχέση της με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο παραμένει ένα από τα πιο γνωστά κεφάλαια της ζωής της. Σύμφωνα με τα σύγχρονα βιογραφικά δημοσιεύματα, οι δυο τους υπήρξαν ζευγάρι από το 1988 έως το 1996. Το 1995 απέκτησαν τα δίδυμα παιδιά τους, Airyn και Julian, μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης και παρένθετης κυοφορίας.

Παρά το ενδιαφέρον που προκαλούσε η σχέση με έναν από τους διασημότερους ηθοποιούς του κόσμου, η Σμιθ επέλεγε να διατηρεί την προσωπική της ζωή προστατευμένη. Η στάση της απέναντι στις σχετικές ερωτήσεις ήταν σταθερή: θεωρούσε την ιδιωτικότητα πολύτιμη και δεν αισθανόταν την ανάγκη να εξηγεί δημόσια κάθε πλευρά της σχέσης τους.

Τρεις δεκαετίες μετά τη γέννησή τους, τα παιδιά της ήταν εκείνα που ανέλαβαν να γνωστοποιήσουν τον θάνατό της. Στον αποχαιρετισμό τους, η επαγγελματική αναγνώριση συνυπήρχε με την προσωπική απώλεια: μιλούσαν για μια γυναίκα που επηρέασε τη μόδα, αλλά κυρίως για τη μητέρα τους και για την αγάπη που αφήνει πίσω της.

Το Toukie’s και η αγάπη της για τη φιλοξενία

Ένα λιγότερο γνωστό, εξίσου χαρακτηριστικό κεφάλαιο της ιστορίας της γράφτηκε στη West Houston Street της Νέας Υόρκης. Εκεί λειτούργησε το Toukie’s, το εστιατόριο που έφερε το όνομά της.

Σε δημοσίευμα του 1994, ο Hilton Als περιέγραφε στο The New Yorker μια ιδιοκτήτρια που συμμετείχε ενεργά στην καθημερινότητα του χώρου. Υποδεχόταν τους πελάτες με οικειότητα και ενθουσιασμό, μεταφέροντας στη φιλοξενία την ίδια εξωστρέφεια που χαρακτήριζε τη δημόσια παρουσία της.

Η ενασχόλησή της με το φαγητό προσθέτει μια ανθρώπινη λεπτομέρεια στο πορτρέτο της. Η δημιουργικότητα μπορούσε για εκείνη να εκφραστεί με ένα ρούχο, έναν ρόλο ή ένα τραπέζι γύρω από το οποίο συγκεντρώνονταν άνθρωποι.

Η μάχη με τη σκλήρυνση κατά πλάκας

Η οικογένειά της γνωστοποίησε ότι ο θάνατός της ακολούθησε μια μακρόχρονη μάχη με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί αναλυτικές πληροφορίες για τον χρόνο της διάγνωσης, την πορεία της νόσου ή τις θεραπείες που ακολούθησε. Τα διαθέσιμα στοιχεία περιορίζονται στην ανακοίνωση των παιδιών της.

Η επιλογή να παραμείνουν αυτές οι λεπτομέρειες ιδιωτικές συμβαδίζει με τη διακριτικότητα που χαρακτήριζε σημαντικές πλευρές της ζωής της. Στον δημόσιο αποχαιρετισμό, το βάρος έπεσε στη διαδρομή της και στους δεσμούς που δημιούργησε.

Μια ζωή που χωρούσε περισσότερες από μία ταυτότητες

Η Τούκι Σμιθ υπήρξε μοντέλο σε μια περίοδο σημαντικών αλλαγών για τη μόδα, ηθοποιός σε δημοφιλείς αμερικανικές σειρές, αδελφή ενός αναγνωρισμένου σχεδιαστή, επιχειρηματίας και μητέρα δύο παιδιών. Κάθε μία από αυτές τις ιδιότητες φωτίζει ένα μέρος της ιστορίας της.

Αυτό που τις συνδέει είναι η προσωπικότητα που αναδύεται μέσα από τις μαρτυρίες και τα πορτρέτα της: μια γυναίκα με ζωντάνια, χιούμορ και διάθεση να συναντά ανθρώπους. Το παρατσούκλι που της έδωσε κάποτε η γιαγιά της αποδείχθηκε ταιριαστό. Η ενέργεια εκείνου του μικρού κόκκινου πυροσβεστικού οχήματος έγινε, με τον δικό της τρόπο, το νήμα μιας ολόκληρης ζωής.