Εγκυμοσύνη: 7 λεπτά τη μέρα για λιγότερο άγχος στο τρίτο τρίμηνο

Το τρίτο τρίμηνο είναι μια περίοδος που σε βρίσκει ταυτόχρονα έτοιμη και εντελώς μπερδεμένη. Από τη μία μετράς μέρες, κινήσεις, βαλίτσες και λίστες, από την άλλη το μυαλό δε λέει να σβήσει ούτε στις τρεις τα ξημερώματα. Το άγχος δεν έρχεται επειδή δεν είσαι ψύχραιμη ή δυνατή, έρχεται γιατί το σώμα και ο εγκέφαλος δουλεύουν υπερωρίες. Δε χρειάζεσαι νέους στόχους, εφαρμογές ή πειθαρχία τύπου μοναστηριού. Χρειάζεσαι μικρά, επαναλαμβανόμενα σήματα ασφάλειας. Μια ρουτίνα που να χωράει στην πραγματική σου ζωή και όχι σε ένα ιδανικό πρόγραμμα. Τα 7 λεπτά την ημέρα δεν είναι λύση μαγική, είναι όμως ένας τρόπος να υπενθυμίζεις στο νευρικό σου σύστημα ότι δεν τρέχεις μόνη, ότι υπάρχει έδαφος κάτω από τα πόδια σου και ότι μπορείς να ηρεμείς χωρίς να εξαφανιστούν όλα τα ερωτηματικά.

Το σώμα χρειάζεται πρώτα να ακουστεί

Στο τρίτο τρίμηνο το σώμα μιλάει συνέχεια και συνήθως το διακόπτουμε. Πόνοι, βάρος, ένταση, αϋπνία, όλα τα προσπερνάς για να συνεχίσεις. Όταν όμως αφιερώνεις ένα λεπτό για να το παρατηρήσεις χωρίς κρίση, κάτι αλλάζει. Η απλή σάρωση από το κεφάλι μέχρι τα πόδια βοηθά τον εγκέφαλο να φύγει από τα σενάρια και να επιστρέψει στο παρόν. Δε χρειάζεται να χαλαρώσεις, μόνο να προσέξεις. Αυτή η διαδικασία εκπαιδεύει το σώμα να νιώθει ασφάλεια και μειώνει τη σωματική ένταση που συσσωρεύεται όσο πλησιάζει ο τοκετός. Η ήπια κίνηση, ειδικά στη λεκάνη και την πλάτη, δεν είναι γυμναστική αλλά υπενθύμιση ότι μπορείς ακόμη να κινείσαι άνετα. Αυτό ενισχύει την εμπιστοσύνη στο σώμα σου και μειώνει τον φόβο για το τι έρχεται.

Ο εγκέφαλος θέλει πλαίσιο, όχι σιωπή

Το άγχος στο τρίτο τρίμηνο δεν ησυχάζει επειδή το αγνοείς. Ηρεμεί όταν ξέρει πού να ακουμπήσει. Η αναπνοή με μεγαλύτερη εκπνοή είναι ένας από τους πιο απλούς τρόπους να πεις στον εγκέφαλο ότι ο κίνδυνος δεν είναι άμεσος. Παράλληλα, το γράψιμο λίγων γραμμών λειτουργεί σαν τακτοποίηση συρταριού. Όταν ξεχωρίζεις τι σε ανησυχεί, τι μπορείς να κάνεις άμεσα και τι μπορεί να περιμένει, μειώνεται η νοητική υπερφόρτωση. Δε λύνεις τα πάντα, βάζεις όμως όρια στο χάος. Αυτή η πρακτική βελτιώνει και τον ύπνο, γιατί το μυαλό δε χρειάζεται να κρατά ανοιχτές όλες τις εκκρεμότητες. Μαθαίνεις να εμπιστεύεσαι ότι δε χρειάζεται να σκέφτεσαι τα πάντα τώρα, κάτι πολύτιμο και για τη ζωή με ένα μωρό.

Η σύνδεση μειώνει το άγχος πιο πολύ από τη λογική

Όσο πλησιάζει η γέννα, η σύνδεση με το μωρό γίνεται φυσική πηγή ηρεμίας. Μια απλή στιγμή επαφής, ένα χέρι στην κοιλιά, λίγες λέξεις, δημιουργούν αίσθηση σχέσης και όχι αναμονής. Το άγχος συχνά προέρχεται από την αίσθηση ότι κάτι μεγάλο έρχεται και δεν ελέγχεται. Η σύνδεση μετατοπίζει το βάρος από τον φόβο στη συνεργασία. Μαζί με αυτό, οι ρεαλιστικές επιβεβαιώσεις λειτουργούν καλύτερα από τα μεγάλα λόγια. Δε χρειάζεται να πεις ότι όλα θα πάνε τέλεια, χρειάζεται να πεις ότι μπορείς να ζητήσεις βοήθεια και να κάνεις το επόμενο μικρό βήμα. Ακόμα και μια απλή προετοιμασία ενός αντικειμένου μειώνει το αίσθημα ανημπόριας και ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα.

Το άγχος στο τρίτο τρίμηνο δε σημαίνει ότι δεν ανυπομονείς ή ότι δεν είσαι έτοιμη. Σημαίνει ότι βρίσκεσαι σε μετάβαση. Τα 7 λεπτά την ημέρα δεν είναι άλλη μια υποχρέωση, είναι ένας τρόπος να σε φροντίζεις μέσα σε μια απαιτητική φάση. Αν κάποιες μέρες δεν τα καταφέρνεις, δεν ακυρώνεται τίποτα. Η συνέπεια χτίζεται με επιστροφή, όχι με τελειότητα. Μαθαίνεις να ακούς το σώμα σου, να οργανώνεις το μυαλό σου και να εμπιστεύεσαι τη σύνδεση. Αυτές οι δεξιότητες δεν τελειώνουν με τον τοκετό, συνεχίζουν και στη μητρότητα. Και αυτό από μόνο του είναι γνώση πολύτιμη.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock