Αγαπάς όπως έμαθες ή όπως πραγματικά θέλεις;

Πριν μάθεις τι σημαίνει συντροφική σχέση, την είχες ήδη παρακολουθήσει να εκτυλίσσεται μέσα στο σπίτι σου. Έβλεπες πώς μιλούσαν οι γονείς σου, πώς διαφωνούσαν, πώς έδειχναν τρυφερότητα ή πώς απέφευγαν ο ένας τον άλλον μετά από έναν καβγά. Χωρίς κανείς να σου κάνει μάθημα, έφτιαχνες μέσα σου έναν πρώτο χάρτη για την αγάπη. Αν μεγάλωσες με φωνές, ίσως σήμερα θεωρείς την ένταση αναπόφευκτη. Αν έβλεπες σιωπή, μπορεί να δυσκολεύεσαι να εκφράσεις όσα σε ενοχλούν. Το οικογενειακό πρότυπο σχέσης δεν καθορίζει το μέλλον σου, επηρεάζει όμως τον τρόπο με τον οποίο πλησιάζεις, εμπιστεύεσαι και αγαπάς.

Αυτό που σου είναι γνώριμο δεν είναι πάντα και υγιές

Ο άνθρωπος συχνά μπερδεύει το οικείο με το ασφαλές. Μπορεί, λοιπόν, να επιλέγεις ανθρώπους ή συμπεριφορές που σου θυμίζουν το κλίμα μέσα στο οποίο μεγάλωσες, ακόμη κι αν εκείνο το κλίμα δεν σε έκανε ευτυχισμένο. Ίσως ανέχεσαι την απόσταση επειδή τη γνωρίζεις καλά ή νιώθεις παράξενα όταν κάποιος είναι συνεπής και διαθέσιμος. Η ηρεμία μπορεί αρχικά να σου φαίνεται σχεδόν ύποπτη, ειδικά αν έμαθες ότι η αγάπη συνοδεύεται από αγωνία και συνεχείς ανατροπές. Αυτό δεν σημαίνει ότι επιδιώκεις συνειδητά μια δύσκολη σχέση. Σημαίνει ότι ο εσωτερικός σου μηχανισμός αναγνωρίζει πιο εύκολα όσα έχει ήδη συναντήσει.

Οι διαφωνίες αποκαλύπτουν τις παλιές σου συνήθειες

Σε μια ήρεμη στιγμή μπορείς να λειτουργείς ακριβώς όπως θέλεις. Όταν όμως πληγωθείς, φοβηθείς ή θυμώσεις, συχνά επιστρέφεις στις συμπεριφορές που παρατηρούσες ως παιδί. Μπορεί να υψώνεις τη φωνή, να κλείνεσαι στον εαυτό σου, να ειρωνεύεσαι ή να προσπαθείς να τελειώσεις τη συζήτηση πριν καν αρχίσει. Κάποιες φορές μπορεί να αναλαμβάνεις όλη την ευθύνη, μόνο και μόνο για να αποκατασταθεί γρήγορα η ηρεμία. Εκεί φαίνεται πιο καθαρά το πρότυπο σχέσης που κουβαλάς. Όχι επειδή είσαι καταδικασμένος να το επαναλαμβάνεις, αλλά επειδή σε συνθήκες πίεσης ο νους καταφεύγει στα παλιά, δοκιμασμένα σενάρια, ακόμη κι όταν το σενάριο χρειάζεται επειγόντως καλύτερο γράψιμο.

Μπορείς να κρατήσεις όσα αξίζουν και να αλλάξεις τα υπόλοιπα

Δεν χρειάζεται να κατηγορήσεις τους γονείς σου για να καταλάβεις πώς σε επηρέασαν. Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν με τα εργαλεία που διαθέτουν και συχνά επαναλαμβάνουν κι εκείνοι όσα έμαθαν. Εσύ, όμως, μπορείς να κοιτάξεις το δικό σου πρότυπο με περιέργεια και ειλικρίνεια. Παρατήρησε τι κάνεις όταν φοβάσαι ότι θα απορριφθείς, πώς ζητάς αυτό που χρειάζεσαι και αν επιτρέπεις στον άλλον να διαφωνεί χωρίς να αισθάνεσαι ότι απειλείται η σχέση. Η αλλαγή αρχίζει όταν αναγνωρίζεις μια αυτόματη αντίδραση και επιλέγεις κάτι διαφορετικό, μια καθαρή κουβέντα, ένα ουσιαστικό όριο, μια συγγνώμη χωρίς υποσημειώσεις ή λίγα λεπτά παύσης πριν απαντήσεις.

Η οικογένεια μέσα στην οποία μεγάλωσες σου έδωσε την πρώτη εκδοχή της αγάπης, όχι τη μοναδική. Μπορείς να ξαναγράψεις όσα δεν σε εκφράζουν, χωρίς να αρνηθείς την ιστορία σου και χωρίς να απαιτείς από τον εαυτό σου να αλλάξει μέσα σε μία νύχτα. Κάθε φορά που λες αυτό που αισθάνεσαι αντί να εξαφανίζεσαι, που ακούς χωρίς να ετοιμάζεις άμυνα και που δεν θεωρείς τη σύγκρουση απόδειξη ότι όλα τελείωσαν, δημιουργείς ένα νέο πρότυπο σχέσης. Ίσως το παρελθόν εξακολουθεί να ψιθυρίζει, αλλά δεν χρειάζεται να κρατάει το τιμόνι. Η ώριμη αγάπη δεν γεννιέται από την τελειότητα, γεννιέται από την επίγνωση και την πρόθεση να φέρεσαι διαφορετικά.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock