Γνωρίζουμε πολύ καλά από τους νόμους της φυσικής, ότι όλα γύρω μας αλληλεπιδρούν, έλκονται, απωθούνται, επηρεάζονται από πεδία δυνάμεων, αναζητούν ισορροπία. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στις ανθρώπινες σχέσεις. Ο ένας αλληλεπιδρά με τον άλλον κουβαλώντας μαζί του και την προσωπική του ιστορία, τις ανάγκες του, τους φόβους, τις αναμνήσεις, τις επιθυμίες, τα τραύματα, τις προσδοκίες και τον δικό του προσωπικό τρόπο να αγαπάει και να συνδέεται αλλά και να αμύνεται όταν κρίνει ότι χρειάζεται.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Και όλα καλά μέχρι εδώ. Ας προσθέσουμε τώρα στην εξίσωση ότι η σχέση δεν είναι απλά η αλληλεπίδραση αυτή αλλά αποτελεί ένα ζωντανό σύστημα, όπου όταν ο ένας αλλάζει θέση, αργά ή γρήγορα αλλάζει και το πεδίο του άλλου. Έτσι, για παράδειγμα, μια λέξη μπορεί να λειτουργήσει σαν χάδι ή σαν μικρός σεισμός. Μια σιωπή μπορεί να σημαίνει ηρεμία, μπορεί όμως να σημαίνει και αδιαφορία ή ακόμα και φόβο. Ένα άγγιγμα μπορεί να φέρει εγγύτητα, ωστόσο αν υπάρχει θυμός ή τραύμα, μπορεί να δημιουργήσει απόσταση.
Οι σχέσεις έχουν ανάγκη από επικοινωνία, συναισθηματική ασφάλεια, χώρο για τη διαφορετικότητα του άλλου και αποδοχή, σεβασμό και αγάπη. Δυστυχώς, πολλά ζευγάρια πιστεύουν πως αν αγαπιούνται θα έχουν πολύ καλή σχέση. Και όμως, αρκετά ζευγάρια δεν απομακρύνονται επειδή δεν αγαπιούνται αλλά επειδή δεν ξέρουν με ποιον τρόπο να πλησιάσει ο ένας τον άλλον, πώς να συναντηθούν ο καθένας με τα δικά του βιώματα, τα τραύματα και τις πληγές του. Αποτέλεσμα; Αντί να ομολογήσουν «φοβάμαι ότι δεν με θέλεις», εύκολα μπαίνουν σε έναν χρεωστικό και κατηγορηματικό λόγο και στάση, λέγοντας «ποτέ δεν είσαι εδώ». Αντί να πουν «σε χρειάζομαι», αποσύρονται και απομακρύνονται. Και κάπως έτσι, η ανάγκη χάνεται και μεταμφιέζεται σε επίθεση και η ευαλωτότητα σε άμυνα.
Στη σεξουαλική ζωή μάλιστα, τα πράγματα είναι ακόμα πιο ευαίσθητα. Λογικό, αν σκεφτούμε ότι η ερωτική επιθυμία δεν υπακούει σε εντολές, ούτε και είναι δεδομένη επειδή υπάρχει αγάπη ανάμεσα στους δυο συντρόφους. Γνωρίζουμε καλά πλέον ότι παράγοντες που την επηρεάζουν είναι το άγχος, η εικόνα εαυτού, η συναισθηματική εγγύτητα, η ποιότητα της σχέσης, αλλά και από το αν νιώθει κάποιος επιθυμητός και ασφαλής.
Φαίνεται ότι οι σχέσεις έχουν ανάγκη από δυναμική ισορροπία, εγγύτητα αλλά όχι συγχώνευση, ελευθερία αλλά όχι αδιαφορία, πάθος αλλά και τρυφερότητα, λόγο αλλά και σιωπή. Απαιτούν δύο ανθρώπους που προσπαθούν να κατανοήσουν τον τρόπο που κινούνται μαζί στο πεδίο αυτό και όχι δύο άτομα ανταγωνιστικά, χρεωστικά, εγωιστικά, ανώριμα που διεκδικούν ποιος είναι σωστός, ποιος έχει δίκιο, αλλά ως δύο υπάρξεις που μαθαίνουν, ξανά και ξανά, να επιστρέφουν στη σύνδεση.
Μαρίνα Μόσχα
Photos: iStock
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ