Η κολλητή σου έγινε μαμά κι εσύ φοβάσαι μήπως χάσεις τη φίλη σου; Δεν είσαι η μόνη που νιώθει έτσι!

Υπάρχουν φιλίες που μοιάζουν σχεδόν αυτονόητες. Είναι εκείνες στις οποίες δεν χρειάζεται να εξηγήσεις πολλά, γιατί ο άλλος άνθρωπος ξέρει ήδη την ιστορία σου. Έχει ζήσει μαζί σου τις πρώτες απογοητεύσεις, τους μεγάλους έρωτες, τις επαγγελματικές αλλαγές, τα βράδια που δεν ήθελες να τελειώσουν και τις περιόδους που δεν ήθελες να σηκωθείς από το κρεβάτι. Είναι ο άνθρωπος που θα πάρεις τηλέφωνο για κάτι σημαντικό, αλλά και για κάτι εντελώς ασήμαντο.

Και κάποια στιγμή, η καλύτερή σου φίλη σού ανακοινώνει ότι είναι έγκυος. Μπορεί να χαρείς όσο λίγες φορές στη ζωή σου. Μπορεί να συγκινηθείς, να αρχίσεις να σκέφτεσαι δώρα, να φανταστείς τον εαυτό σου να κρατά το μωρό της αγκαλιά. Μπορεί, όμως, μαζί με τη χαρά να εμφανιστεί και ένα συναίσθημα που δεν περίμενες: η ανησυχία ότι κάτι ανάμεσά σας πρόκειται να αλλάξει.

Και πράγματι, πιθανότατα θα αλλάξει. Όχι απαραίτητα επειδή η φιλία σας θα γίνει λιγότερο σημαντική, αλλά επειδή η ζωή της μίας θα αποκτήσει ανάγκες, υποχρεώσεις και προτεραιότητες που η άλλη δεν μπορεί πάντα να καταλάβει από προσωπική εμπειρία.

Το δύσκολο δεν είναι μόνο να αποδεχτείτε ότι οι συνθήκες αλλάζουν. Είναι να μη μεταφράσετε αυτή την αλλαγή ως απόδειξη ότι απομακρύνεστε συναισθηματικά.

Όταν η μία μπαίνει σε έναν νέο κόσμο και η άλλη μένει απέξω

Μια σχετική επιστολή στη στήλη συμβουλών του Guardian θέτει ένα ερώτημα που αφορά πολύ περισσότερες γυναίκες από όσες ίσως φανταζόμαστε: πώς στηρίζεις μια φίλη που περιμένει παιδί, όταν εσύ δεν έχεις ιδιαίτερη σχέση με τα μωρά και δεν ξέρεις πώς να συμμετάσχεις σε αυτή τη νέα πραγματικότητα;

Πίσω από αυτή την απορία κρύβεται κάτι βαθύτερο. Ο φόβος μήπως η φιλία αποκτήσει μια καινούργια γλώσσα την οποία δεν μιλάς.

Ξαφνικά, οι συζητήσεις μπορεί να περιστρέφονται γύρω από εξετάσεις, υπερήχους, τον ύπνο, τον θηλασμό ή τη φροντίδα ενός βρέφους. Τα αυθόρμητα ποτά γίνονται πιο δύσκολα, οι συναντήσεις χρειάζονται προγραμματισμό και ένα μήνυμα μπορεί να μείνει αναπάντητο για ώρες ή ημέρες.

Για τη γυναίκα που δεν έχει γίνει μητέρα, αυτή η αλλαγή μπορεί να δημιουργήσει μια αίσθηση απώλειας. Όχι επειδή δεν χαίρεται για τη φίλη της, αλλά επειδή της λείπει η σχέση όπως την ήξερε.

Για τη νέα μητέρα, από την άλλη, η ίδια περίοδος μπορεί να συνοδεύεται από εξάντληση, μοναξιά και την αγωνία ότι οι φίλες της συνεχίζουν τη ζωή τους χωρίς εκείνη. Έτσι, δύο γυναίκες που αγαπιούνται μπορεί να αρχίσουν να αισθάνονται ότι η άλλη δεν τις καταλαβαίνει, χωρίς καμία από τις δύο να έχει πραγματικά πάψει να ενδιαφέρεται.

Δεν χρειάζεται να αγαπάς τα μωρά για να αγαπάς τη φίλη σου

Μία από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις γύρω από τη μητρότητα είναι η ιδέα ότι κάθε γυναίκα πρέπει να αισθάνεται αυθόρμητα ενθουσιασμό για οτιδήποτε σχετίζεται με τα παιδιά. Δεν ισχύει.

Μια γυναίκα μπορεί να μη θέλει να γίνει μητέρα, να μη νιώθει άνετα με τα βρέφη ή απλώς να μη γνωρίζει τι να πει όταν η συζήτηση αφορά την εγκυμοσύνη. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι μια εξαιρετική φίλη.

Η ουσιαστική υποστήριξη δεν προϋποθέτει κοινές εμπειρίες. Προϋποθέτει ενδιαφέρον. Μπορείς να ρωτήσεις τη φίλη σου πώς αισθάνεται, τι την ενθουσιάζει, τι τη δυσκολεύει και τι θα ήθελε από εσένα. Μπορείς να παραδεχτείς ότι δεν γνωρίζεις πολλά για την εγκυμοσύνη ή τη φροντίδα ενός μωρού, χωρίς να αισθάνεσαι ότι αυτό σε καθιστά λιγότερο σημαντική στη ζωή της. Και, κυρίως, μπορείς να συνεχίσεις να τη βλέπεις ως ολόκληρο άνθρωπο.

Γιατί μια γυναίκα που γίνεται μητέρα δεν παύει να έχει ενδιαφέροντα, χιούμορ, επιθυμίες, επαγγελματικές φιλοδοξίες ή ανάγκη να μιλήσει για κάτι που δεν αφορά το παιδί της. Μερικές φορές, το πιο πολύτιμο δώρο που μπορείς να της προσφέρεις είναι μια συζήτηση στην οποία δεν χρειάζεται να είναι μόνο μητέρα.

Η σιωπηλή θλίψη για τη φιλία όπως ήταν παλιά

Δεν μιλάμε συχνά για το γεγονός ότι ακόμη και οι ευχάριστες αλλαγές μπορούν να συνοδεύονται από ένα είδος θλίψης. Όταν μια φίλη αποκτά παιδί, δεν χάνεις τη φίλη σου. Μπορεί, όμως, να χάσεις για λίγο την ευκολία με την οποία ήσασταν μαζί. Τις απρογραμμάτιστες συναντήσεις. Τις πολύωρες συζητήσεις. Τη δυνατότητα να αποφασίσετε τελευταία στιγμή ότι θα φύγετε για ένα Σαββατοκύριακο.

Το να σου λείπουν όλα αυτά δεν σε κάνει εγωίστρια. Ούτε σημαίνει ότι θεωρείς τη μητρότητα εμπόδιο. Σημαίνει ότι μια σχέση που αγαπάς αλλάζει μορφή και χρειάζεσαι χρόνο για να βρεις τη θέση σου μέσα σε αυτή.

Αντίστοιχα, η νέα μητέρα μπορεί να νοσταλγεί την παλιά της ελευθερία χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μετανιώνει που απέκτησε παιδί. Δύο φαινομενικά αντίθετα συναισθήματα μπορούν να συνυπάρχουν: η χαρά για μια νέα ζωή και η νοσταλγία για την προηγούμενη.

Η φιλία χρειάζεται νέους τρόπους να εκφράζεται

Ίσως παλαιότερα η φιλία σας να μετριόταν σε ώρες που περνούσατε μαζί. Τώρα μπορεί να εκφράζεται διαφορετικά. Με ένα μήνυμα που δεν απαιτεί άμεση απάντηση. Με έναν καφέ στο σπίτι, αντί για έξοδο. Με μια βόλτα στην οποία συμμετέχει και το μωρό. Με την προσφορά να φέρεις φαγητό, να κάνεις μια μικρή δουλειά ή απλώς να καθίσεις δίπλα στη φίλη σου χωρίς να περιμένεις να σε φιλοξενήσει.

Η υποστήριξη, βέβαια, δεν πρέπει να μετατραπεί σε μονόπλευρη υποχρέωση. Η γυναίκα που δεν έχει παιδιά εξακολουθεί να έχει ανάγκες, δυσκολίες και σημαντικές στιγμές. Η δική της καθημερινότητα δεν είναι λιγότερο απαιτητική ή λιγότερο αξιόλογη επειδή δεν περιλαμβάνει τη φροντίδα ενός παιδιού.

Μια φιλία μπορεί να χρειάζεται μεγαλύτερη ευελιξία σε ορισμένες περιόδους, αλλά δεν μπορεί να στηρίζεται επ’ αόριστον στην παραδοχή ότι μόνο η ζωή της μίας έχει σημασία. Αυτό που βοηθά είναι η ειλικρινής επικοινωνία, χωρίς λογιστική καταμέτρηση του ποια τηλεφώνησε περισσότερο ή ποια έκανε την τελευταία προσπάθεια.

Δεν χρειάζεται να ακολουθείτε την ίδια διαδρομή για να παραμείνετε κοντά

Η κοινωνία εξακολουθεί να παρουσιάζει συχνά τη γυναικεία ζωή σαν μια συγκεκριμένη ακολουθία: σχέση, γάμος, παιδιά, οικογένεια.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι γυναίκες δεν ακολουθούν όλες την ίδια διαδρομή. Κάποιες γίνονται μητέρες νωρίς, άλλες αργότερα, άλλες δεν αποκτούν παιδιά, είτε από επιλογή είτε εξαιτίας συνθηκών που δεν επέλεξαν. Αυτό σημαίνει ότι οι γυναικείες φιλίες καλούνται όλο και συχνότερα να γεφυρώσουν διαφορετικές εμπειρίες.

Η μία μπορεί να βρίσκεται στο σπίτι με ένα νεογέννητο και η άλλη να αλλάζει χώρα για μια επαγγελματική ευκαιρία. Η μία να προσπαθεί να αποκτήσει παιδί και η άλλη να έχει αποφασίσει ότι δεν το επιθυμεί. Η μία να αναζητά μια σχέση και η άλλη να προσπαθεί να βρει λίγο χρόνο για τον εαυτό της.

Καμία από αυτές τις ζωές δεν είναι περισσότερο ολοκληρωμένη από την άλλη. Και καμία γυναίκα δεν χρειάζεται να απολογείται επειδή η δική της πραγματικότητα δεν μοιάζει με της φίλης της.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξει η φιλία σας

Θα αλλάξει. Όπως αλλάζουν όλες οι μακροχρόνιες σχέσεις όταν οι άνθρωποι μεγαλώνουν, εξελίσσονται και αποκτούν νέες ανάγκες. Το ερώτημα είναι αν μπορείτε να αφήσετε χώρο σε αυτή την αλλαγή χωρίς να την αντιμετωπίσετε ως απειλή.

Αν μπορείτε να μιλήσετε για όσα σας λείπουν χωρίς να κατηγορήσετε η μία την άλλη. Αν μπορείτε να χαρείτε για τις διαφορετικές σας επιλογές χωρίς να αισθάνεστε ότι πρέπει να τις συγκρίνετε. Αν μπορείτε να δεχτείτε ότι κάποιες περίοδοι θα είναι λιγότερο αυθόρμητες, αλλά όχι απαραίτητα λιγότερο ουσιαστικές.

Η φιλία δεν αποδεικνύεται μόνο όταν δύο γυναίκες έχουν χρόνο, ενδιαφέροντα και εμπειρίες που ταιριάζουν απόλυτα. Ίσως η βαθύτερη απόδειξή της να έρχεται όταν οι ζωές τους αρχίζουν να διαφέρουν και εκείνες εξακολουθούν να βρίσκουν τρόπους να συναντιούνται. Όχι επειδή παραμένουν ίδιες, αλλά επειδή συνεχίζουν να αναγνωρίζουν και να αγαπούν η μία την άλλη μέσα σε όσα αλλάζουν.